Naam: Inge Instrument: sopraansaxofoon Speelt al: 35 jaar bij de fanfare
In de fanfare beland dankzij: Mijn zus speelde bugel in de fanfare van Pellenberg en ik alt saxofoon. Voor haar was het beter om bij een koperblazer (dirigent Willy) les te volgen en zo ging ze ook bugel spelen in Lovenjoel. Ik ben haar na een half jaartje gevolgd. Toen zij al meespeelde en ik naar een concert ging luisteren hoorde ik hen de muziek van o.a. Mary Poppins spelen en ik vond het zo een mooie vrolijke muziek dat ik ook wel wilde meespelen in de fanfare beneden de berg.
Speelt graag: Er is zoveel mooie hafabra muziek. Waar moet ik tussen kiezen? Koralen met mooie melodie en harmonielijnen voor meerdere instrumentengroepen, zoals ‘Canterbury Choral’. Of meer jazzy werken als ‘Birdland’. Of zullen we luisteren naar de echte concertwerken zoals Aurora Borealis? Dat werk heeft mooie solistische passages voor sopraan saxofoon, waardoor ik die partituur in mijn map houd, zodat ik die af en toe thuis nog eens kan doorspelen. Dit lied zou ik (nog) eens met de fanfare willen spelen: Oblivion van Astor Piazzolla, maar enkel in de kerk, omdat het daar goed tot zijn recht komt. Kijkt op naar: Mijn man Jelle Dedoyard. Hij kan met schijnbaar gemak fragiele solo’s voor alt saxofoon spelen die mensen in de zaal (en dus ook mij) ontroeren. Zoals bijvoorbeeld in Pilatus: Mountain of Dragons, of recent nog in Banja Luka. De vrouw van mijn saxofoonleraar Gert Meers is Heidi Jacobs. Zij speelt sopraan saxofoon en in de jaren dat ik les alt saxofoon volgde in het stedelijk conservatorium in Leuven ging ik geregeld naar concerten van hun saxofoonkwartet. De hemelse en vooral warme ronde klanken die Heidi uit haar sopraan sax toverde, daar viel mijn mond van open. Wat mij betreft kan er niemand anders tippen aan de klankkleur die Heidi uit die sopraansax haalde. Mooiste herinnering(en) aan de fanfare: De daguitstappen en weekends die pa Pillaert organiseerde voor de fanfare. De uitstap naar Canterbury waarbij ik meereed met de Pillaerten en Van Aerschotten in het rode busje van familie Pillaert, in plaats van in de grote reisbus. Wat heb ik daar gelachen met wat Raf, Jan en Wim allemaal uitspookten. De uitwisseling naar Remagen was ook een hele belevenis.
Fijnste plek om op te treden: Kerk van Lovenjoel, omwille van de akoestiek en de ruimte die we missen in het Sticheltje voor grotere concerten met meer publiek. Als je zou mogen wisselen van instrument, wat zou je dan kiezen? Twintig jaar geleden heb ik al een wissel gedaan, van alt sax naar sopraan sax. Bij de altsaxen zaten we al met drie op de eerste stem en met de switch naar sopraan sax kreeg ik meer uitdaging op mijn partituren. Fijn dat ik die kans heb gekregen van de fanfare. Als ik dan toch de saxofoonfamilie moet verlaten, dan kan ik zeggen dat ik een zwak heb voor euphonium, omwille van de mooie tegenmelodieën en de warme ronde klanken van dat koperinstrument.
Dankjewel Inge voor het fijne interview! |